Monday, July 13, 2020

Mehlab Naseer

mm
13 POSTS 0 COMMENTS
Mehlab Naseer has done her Masters in English Literature from the University of Balochistan and has been teaching English Literature and Functional English at the Government Girls' Degree College Turbat and the University of Turbat since 2010. Mehlab composes Balochi poems, writes short stories and is also a regular translator.

ساجد، تئو که دێر کرت

تئو، اڑئے چه کرئونایا مسترێن ٹاپکے اتۓ. دردناکتِرێن. چۆ گندۓ دنیاۓ وشترێن گپ و چیز بتئورێننت، نون ما انچُش اتێن ساجد.  نون ما کُدَگا...

ساجد که واترَ بیت

مالی بله نَکسے. کسَم اِنت. اَنچێن ٹێمبان انچێن گپّ کنت، مردم نزانت بِکندیت اگن بِگرێت. تئو که گار اتۓ، سۓ شمبئیئے شپا چه منا...

کیچی دوچ

(منی امّاں، بی بی آمنہ ءِ نامءَ) بلوچی دوچ الّم چہ یک سادگیں شولےءَ بندات بوتگ۔ انچو کہ انسانی تاریخءَ بنیادی پکاریں چیزانی تہا یکے...

ہئو، من مُرتگاں

دور میتگانی نیامءِ ہورکیں زندگانیءِ ہمک شَمیں، کدام بستگیں دریگءِ تاکءَ لنککانی تند بستگیں ودارءِ ناکُنانی نیم ہنی ئیں سپر در آہگا اِنت اَچ منا تاں دیرءَ...

دِگہ کَسّ نیست

”تئی ہمے کتاب کہ تو لوٹتگاں من گیشینتگاں“ ”شَرّیں اماں۔ یکّے کئیت دیم اش دئے گوں.“ ”چو وَ مادرو، کَس کسءَ ہالُ ندَں، بلے تئی پتءَ...

“A Touch A Click”

(دمبرگءِ نامءَ) !او مہردَر !او دل بدَر تو ٹپےءِ شکورتگین ترِکّکانی بوسگءِ وڑا سُچئے نہ مہرے ئے، نہ کُچّلے چہ اندرءَ تو پرُشتگیں دمانی ٹکرے وڑا نہ زُرت...

وتءَ مروچی راہ بِدئے

مروچی دُرس اَتکگ اَنت سمینءِ نمبیں ترانگءُ بہارءِ گُڈسری ملار دوریں ہلکےءَ گُشئے چو کاڑے مہپراں وتیگاں شنگ کنت ءُ تاب دنت پدا سماریت بال دنت...

دپیل

آئیءَ چاءِ گُلمبے گپتءُ پیالہ منی نیمگا شہارت۔ اے آئیءِ مدامی عادت ات۔ ءُ یک زمانگےءَ آئیءَ اگاں چو مکتینءُ چا منا شہارتیں من...

گُشئے اے عشق زیکّین اِنت

گُشئے اے عشق زیکّین اِنت ہمینچو نوک ءُ پُربال اِنت ہمینچو درد آزات اِنت گُشئے من زی ترا دیستہءُ مرچی بال رودینتہ گُشئے مں درین شِنگینتہ ءُ گواتءِ...

ہؤر شپ کپتگاں

ترا چِہ کار گوں شپءَ؟ ترا شپءِ ودار چے؟ منی ہمک دمءَ شپے بلیت نوں بے ترا اے ہستی ے کہ نیستیاں وَدی کتہ تو زانئے؟ انوں ہورے گوارگا...
15,537FansLike
5,880FollowersFollow

Recent Posts

Letters to the Editor

ساجد، وهدا چۆ مکرتێن بچکند اقبال تربت ساجد! تئو وه چِڑِکه ھم نَکرت... رَپتئے اَنچۆ گوشئے اِشتاپى اَتئے. چو نَزانت زانا که بے تئو گوات زھیرۆکَ جَنت. مّئے دَمک و دَر پُرسیگ بنت. تئو چۆ مَشُتێنئے ساجد! منا، تئو...