گُرک که ھالءَ گِپت که جنگلءِ لهتێں جانورءَ جنگلءِ سرا لجوزءِ ناجائز کبزهءِ هلاپءَ ”جنگل جُنز“ نامێں پارٹییے ٹهێنتگ، سَکّ گَل بوت. گُرکءَ زانت که جنگل همێشانی اِنت، ءُ لجوزءَ په زۆر گِپتگ، ءُ هما اِنت جنگلءِ جانورانی زندگی اَزابے، گُرکءِ هم. گُرک چۆناهیا لجوزءِ تاچێنگءِ راه ءُ دَرےءِ سْراپءَ اَت. نوں اے ھالءَ که ...
کالو که چمّئےِ مُدام مێتگءِ دروازگ، ءُ دمکانی اے سر ءُ آ سرا سکّ اَتنت، مرچی ڈنّۆ ڈُنّۆ اَت. مێتگ ھچبر چۆ تُک ءُ نُکّ نبوتگ؛ گْونڈۆانی کوکّار ءُ چیوَلگاں مێتگ سرا زُرتگ، شپاں که گْونڈۆ واب بوتگاَنت، مُجکّی ھپۆگانی دْوا ءُ زاھانی مئیپَل بوتگ. سُھباں، انچۆ که پاد اَتکگئے، چه دورءَ تئوارے نزّیک آھان بوتگ: ...
مَلامت مردم باز وڑا بیت: کۆشے کنئے، مَلامت ئے؛ مالے بَرئے، ملامت ئے؛ دْرۆگے بندئے، مَلامت ئے؛ دور چه شمئے گۆشاں، زِنایے کنئے، مَلامت ئے. انگه کَمّے دێمترا برئوئے، چُشێں کارےءِ واهگے دارئے هم ملامت ئے، بلے زمانگےءَ سنگتانی دۆسترێں، چُست ءُ چالاکترێں سنگت وتی اُمرءِ شَشُمی دهکّءِ پدانکاں اۆشتاتگ، سجّهێں زندگیءَ چه اے کاراں ...
سنگتانی کمرهءِ بِلکُل کَشءَ مزنێں دَگّے، یکّۆئی گیرّ ءُ گارّ اِنت. شپءِ کُجام ھم ٹێمبےءَ ھارنے پادِش کُت کنت، گاڑیگی ٹئیرےءِ ترَکّگے دِلتْرکّاِش کت کنت، سائِرنی تئوارے سنگتانی بی پیءَ جَهل ءُ بُرز کُت کنت. اے شھرءَ اِشاں دگه همزُبان نێست، بَس همے چارێں سنگت اَنت. چه وتی مێتگاں زَبرِش داتگ ءُ وانَگا اَتکگاَنت. هرکَس ...
1 شش ماہ گوستگ. ھما جاہءَ که شومّءَ منا دئور داتگاَت، انگت ھمۆدا دێم په چێر کپتگ اتاں. ھرچی کتگ، پاد آھگ نبیت. گرک اِنت لَنکُکے اۆں نسُریت. بس چۆدرچکئیگءَ زمینءَ کَلّ آں، ءُ ھرچی دێما کئیت، نداره کناں. بنداتءَ تا دو رۆچءَ ڈونڈواراں منا شَرّیءَ چیلّێنت ءُ وارت، دلءِ سێرءَ. پدا که منی جۆن گار بوت، یک مسلمانےءَ ھم منی جُست کِمار نکُتنت، بس ...
ما چار برات اێں۔ مسترێں واجد اِنت، پدا من، عدنان ءُ منیب اێں۔ ما که کَسان اتێں،مسترێن ءُ کسترێں برات مدام کَسان کسانێں چێزانی سرا مڑتێں۔ یک رۆچے مئے کماش واجه مُلّا مقصودءَ ما چارێں ێکجاہ نادێنتنت ءُ کسّھے آورتئےِ: ”ھستاَت باگے۔ باگءَ وڑ وڑێں دْرچک مان اَت؛ سْرۆپ، مۆز، انار، اَمب، مَچ، اَنگور۔۔۔ آ وھدی مێتگءَ دگه کسّءَ اے پئێمێں باگ نێستاَت، یکّێں ...
”مردکا، پادا که تئی ڈگار بگّاں آدْره کته.“ دلوَشّءَ چه وابءَ جَه جت. اینگو آنگو چارِتئےِ، بلے کَش ءُ گْوراں آدمیزاتءِ بۆدشتے هم نێستاَت. آئیءَ زانت که آ هما نێکءَ ناوَلّتگ که سکّیءِ وهداں مدام آئیءَ بشارت دنت. آ که تھتءِ سرا وپتگاَت، پاد آتک ءُ نِشت. اِنشپی ماهءَ پانزده اَت ءُ شپ انگه رُژنا ...
”یار، مرچیگێں گرم مردمء بے رۆگنءَ پچیت.“ زبیدهءِ گۆشاں بچکّےءِ تئوار کپت. همے دمانءَ آئیءَ که کَش ءُ کرّاں چارت، ته آئیءِ گُمانءَ کش ءُ کرّءِ درسێں مردم چۆ کاشُکێں ماهیگءَ بلاهێں هئیکپچےءِ تها پلپٹگا لگّتنت، پوره بے رۆگنءَ بوّگا اَتنت. کندگئےِ آتک. بلے آئیءِ گمان چه ادا نهاۆشتات. پدا آئیءَ گمانءَ دیست که درس جاندر اَنت. جنێن ...
آزمان جَهلءَ اێر کپگءِ هاترا چے کارمَرز کنت پُهل، یا پَدیانک؟ اِنّه، بَس یک لچّهے. لَچّهے هر وهدا بلۆٹیت آزمانءَ جَهلءَ اێر گێجیت ءُ زمینے جۆڑ کنت لَچّه لنکُکانی نیامءَ انچێں چؤلے که مئیم نبیت انچێں چؤلے که دریاءَ پَجّاه نئیاریت لَچّهے هر وهدا بلۆٹیت زمینءَ انچۆ بُرز بارت که اِستال آئیءِ چارگءِ هاترا وتی ...
دُکّانءَ بۆجگا اَتاں که بُرزێں تئوارے منی گۆشاں کپت. شپءِ نێما اے کئے اِنت؟ من گُڑِتاں. پدا دل جَم بوت که ناکۆ جامی اِنت. یک دمانے منی دست لرزگا لگّتنت، بلے پدا من کُبل پچ کت ءُ شٹَر بُرز کت. شٹرءِ گْرانێں تئوارءَ آ پدا کوکّارءَ لگِّت. اَڑے کئے اِنت؟ اَبدُل، تئو ئے؟ من که ...
