Home / Tag Archives: Balochi short story

Tag Archives: Balochi short story

درانڈێهی په سرے و شِگان په سرے

 نۆٹ: اے کسّهی گپّ اَنت. کسّ اِشان په وت مزوریت، نه دلا بیاریت.   منی درانڈێهیئے کسّه هما شومّێن رۆچا شرو بوت که منا لبزانکئے بێهئیرێن هُبّا گوَر جت. هر نبشته‌کارے که منا دۆستَ بوت، گوَشیت بیا زمانگێا درانڈێه بوتگ. مارکوێز انچُش، کنڈئیرا همے پئیم. یکّێا سرکار زهر براێنتگ، یکّێا …

Read More »

Some pieces of paper

This short story by Munir Momin has been translated from Balochi by Hoorain Mahrang.   No one could tell this corpse belonged to an insane man. I had not seen such a beautiful corpse in my life. I fancied that Dalarm had led his whole life for the purpose that his …

Read More »

The Doomsday

This Balochi short story by Ghaus Bahar, who passed away last week, has been translated by Fazal Baloch.    It is midday. The sun is scorching hot overhead. From tiny ants and birds to giant leopards and elephants, everyone is writhing in unbearable heat. As far as one could see, …

Read More »

کرزگ

منی میتگءَ سیر لاپ ءُ زنڈیں کُچک باز اِنت۔ چونیں چونیں کُچک انت۔ یکے ءِ گوش مزن انت، یکے ءِ پُٹ انچش انت گُشئیگا گوَرانڈے۔ یک انچیں ھڈ کشتگیں مزن بالادیں کُچکے ہم من یک روچے بازار ءَ دیست کہ بالاد ئےِ اسپیگ ءُ دیم ئےِ کُچکیگے ات۔ منی ہمساہگ …

Read More »

ٹَلُو

من سے سال ءَ پد وتی میتگ ءَ اتکگ اتان ءُ مئے ہند ءَ ہر نیمگا پوج ءَ بُنجل کُتگ ءُ نشتگ ات۔ من وتی لوگ ءَ دلجمی نشتگ اتاں کہ نی ادا ہچ کس نگواہیت، ہرچی جنگ بوتگ ءُ آ دگہ دُرست سرکار ءِ تُرس ءَ تتکگ ءُ شُتگ …

Read More »

شیرانی جنگل

 ہست اَت روچے روزگارے دور یک مزن ءُ بزیں جنگلے۔ اے جنگل ءَ وڑ وڑیں درچک ءُ نیوگ مان اَت ءُ بلاہ بلاہیں کور اشی ءِ تہا تَچگا اَت۔ مور ءُ مدگ ءَ بگر داں کہ پُلنگ ءُ شیر، ہر وڑیں گنگدام اودا ہست اَت۔ بلے شیر گیشتر اِتنت، پمیشکا …

Read More »

لیٹءَ کُش

۔”من ہمے کہ لیٹءَ کُشاں، تو کائے پدا روک ئِے کنئے، ترا ہئیر اِنت بَچہ؟“۔    ۔”لیٹے، تیر ے وَ نہ اِنت کہ ترا کُشیت، تو مارا تینّے دلءَ داتگ“۔     ۔”تو وَ زانئے، لیٹ کہ روک بیت منا واب نئیت، پرچہ روک ئِے کنئےءُ سوچئے ئِے“۔   ۔”منا بے …

Read More »

سینڈل سکینڈل

منی سر پر نبیت ساریءَ چمپل کئیاءُ چون اَڈ کتگ۔ آ مردمءِ پاد، برپیں زمینےءِ سرا بوتگ اَنت چو کہ یورپءِ برپیں زمین اِنت یا کہ تپستگیں زمینءِ چو کہ مئے دمگءِ تپستگیں زمین اِنت۔ یا آئیءِ پاد کنٹگاں جیر جیر کتگ اَنتءُ ہونءُ چکار بوتگ اَنت۔ چے بوتگ گوں …

Read More »

سزا

اے سیمی سال اِنت کہ سرجم بوت بلے تو انگت وتا سزا دئیگائے۔۔ نوں وَ بس کن ۔۔ پرچہ تو وتا سزا دئیگائے؟ آجرمے کہ تو نہ کتگ آئیءِ سزا ءَ چیا ورگائے؟ انچو کہ سالے سرجم بوت اے مہروانءُ مہرمیں توارءَ منی ایوکیءُ کوٹیءِ ہاموشی پروشت۔ بلے اِشیءَ چے …

Read More »

منیر ءِ آزمانک ”نہ رنگے نہ ارسے“ ءِ سرا کسانیں چمشانکے

منیر مومن ءِ آزمانکانی کتاب لیلان کہ منا اتک ءُ سر بوت من ہمے جیڑاِت کہ منیر ءِ شعرانی تہا ہما زیبائی کہ من دیستہ ہمائی ءَ منیر ءِ آزمانکانی تہا ھم گنداں ءُ ہمے وڈ بوت۔ انچو کہ  تاکدم 58 ءِ آزمانک ”نہ رنگے نہ ارسے“  انت۔ نہ زاناں …

Read More »