فهد 26 جنوری 2008ءَ تربتءِ مێتگ سنگانی سرءَ پێدا بوتگ. لۆگءِ مردُم گَل ءُ شاداں بوتگاَنت که راشدءِ ائولی بَچّ اِنت، بلے اے شادمانی دێرءَ نجنت. لهتێں ماہءَ رند چُکّ نادراه بیت. پت ءُ ماتئےِ تُربتءِ مزنێں هسپتالءَ پێش دارنت، ڈاکٹرئےِ دئوا درمان کننت، بلے فهدءِ تبیئتءَ ھاسێں پَرکے نبیت. دومی رندا ڈاکٹرءَ برنتئےِ، بازێں ٹِسٹ ءُ دئوا درمانءَ پد هم فهد که وَشّ نبیت، ڈاکٹر مشئورہ دئینت که گونڈلءَ کراچیءَ مزنێں هسپتالےءَ برێت.
کراچیءَ که ٹِسٹ کنگ بنت، ڈاکٹرِش گشیت که چُک تیلیسیمیا مێجرءِ نادراهے، بزاں ھۆن والا گونڈۆیے. مات ءُ پتءَ پورا آزمان سرا کپیت. ڈاکٹر سَلاه دئیَنت که گونڈلءَ ھۆن بجنێت.
مات ءُ پتانی دل انگه نمَنّیت، دئوا درمان کنان بنت، بلے فهدءِ تبیئت هرابتِر بوّان کنت، نوں ھۆنے در گێجنت. مات ءُ پتانی چَمّانی دێما نُنّک اێر اِنت ءُ هۆن لَگّتگ، چۆنێں مهشرے.
تربتءَ که واتر بنت، اے سلسله گۆن بیت، برے ماہءِ سرا، برے هپتگ ءُ دو ھپتگءِ سرا ھۆنءِ لگّگ بندات بیت. بلے اینچو هۆن چه کجا کارئے؟ وھد گْوزان بیت. سیاد ءُ وارس، ھمساهگ ءُ سنگت، دُرس دم بران کننت، یک رۆچی کارے نهاِنت، پورهێں زندگیءِ گپّ اِنت. فهدءِ مات ءُ پت برے یکّےءِ وازمندگ بنت.
2019ءَ راشد ھۆنءِ شۆهازءَ برے درے ٹُکّگا بیت ءُ یکّے گشیتئےِ که: ”ارشادءَ چێا نگُشئے، آ هۆن در گێجیت، همے پئیمێں گْونڈۆانی واستا؟“ اے هئیران بنت، چێا که اے دابێں گپّے نهاِشکتگِش. اِشانی هئیال همے بیت که مردم مارا چه سرا چۆٹێنگءِ واستا اے گپّءَ جنَگا اَنت. اے رۆچءَ راشد بازێں مردمےءِ مِنّهوار بیت، بلے ھۆن نرسیت. فهدءِ ھالت هم سَکّ هراب بیت. راشد هما مردءِ گپءِ مُتابکءَ سێول هسپتالءَ رئوت ءُ ارشادءِ نامءَ گیپت. چمۆدا یکے تیلیسیمیا سنٹرءَ فون کنت. یکّے پرێجءَ پچ کنت ءُ هۆنے دنتِش. فهدءِ پت هئیران بیت، ءُ چه گَلءَ وانگ بیت.
نوں هما اِنت هر وهدا که فهدءَ هۆنءِ زلورت بیت، مات ءُ پت تیلیسیمیا سنٹرءَ هال کننت. ءُ آ هۆن در گێجنت.
تهنا فهد راشد نهاِنت، اے پئیمێں سَداں گْونڈۆ اَنت که همے نادراهیءِ آماچ اَنت. ءُ تیلیسیمیا سنٹر اِنت که اے درُستانی واستا انتزام کنت.
دنیاءِ تها وھد وھدءِ سرا بازێں نادراھییے پێدا بوتگ: پولیو، کُرونا، کئینسر ءُ دگه بازێں نادراھیانی سئوبءَ زندگی گْران بوتگ ءُ اِنسان تکانسُر. سرجمێں دنیاءِ مھلوک بےوس ءُ لاچار بوتگاَنت. بلے کَم کَمّا اے نادراهیانی اِلاج هم در گێجگ بوتگ.
دنیاءِ آبادی انوں ھشت اربءَ سَر اِنت. اے ھشت اربءِ تها یک ءُ دو درسد تیلیسمیاءِ نادراه اِنت. پاکستانءِ تها یک لَکّ مردم تیلیسمیاءِ مَریز اِنت، سالے کِساس پنچ ھزار نادراه ودی بوّگا اِنت. جهانءِ اے دگه جاگهان ءُ پاکستانءِ مزنێں شهراں انتزام گێشتر اَنت. بلے بلۆچستانءَ، زندءِ ھِچ وڑێں آسراتی نێست، ءُ تیلیسمیاءِ نادراه چه پاکستانءِ اے دگه سوبهاں گێشتر اَنت (کِساس هَشت هزار اَنت). اِشانی تها کم ءُ گێش پانزدہ سد مردم مکرانءَ، ءُ چه شَش سدءَ گێش کێچءِ جهمنند اِنت. فهد چه همێشاں یَکّے.
اِشانی زندگی تهنا همے چیزّءِ سرا اِنت که وهد وهدءِ سرا هۆن جنَگ ببنت. انسانءِ بدن انچێں نزامے که اگاں سئے چار ماهءِ سرا مردم هۆن بِکَشّیت، مردمءِ وتی بدنءِ تها هۆن ساپتِر بیت. هۆن دئیۆکءَ هِچ رنگێں تاوان نرسیت، انگه شَرتِر بیت. کێچءِ اے تیلیسیمیا سنٹر مئے شُمئے امانَت اِنت. سنٹر وَ پچ اِنت، بلے اِشیءَ هۆن پکار اِنت. باید اِنت ما فهد پئیمێں زێبائێں چُکّاں درد ءُ دۆرانی تها یله مکنێں، آهانی همراه ببێں. اے کمّ ءُ گێش شش سَد مردم اَنت ءُ ماشما لَکّاں مردم اێں.



